Regenboog

Gisteravond, de lucht breekt open, ik loop vanaf de AH naar huis, een paar boodschappen in mijn hand, en een paar oordopjes in mijn oren. Herman van Veen, zingt, en ik dans, dans in de regen, een gevoel van puur geluk overspoelt me.

En ik denk aan foto's op het moment dat Kunst en Vliegwerk door mijn oren stroomt. Met name het einde, ik raak iets uit de verrukking, na een fantastisch weekeinde, waar toch dat geluksgevoel vandaan komt, en ik hoor de tekst:

zoiets als de regenboog
die geen eind heeft
maar alleen een doel
er is nog niemand aangekomen
maar onderweg
zijn er
een boel

Prachtig, een doel hebben, dat wellicht niet te bereiken valt. De beelden van Joris Jansen, wat onderdeel was van zijn eindexamen werk, waar hij ook het Steenbergen Stipendium voor heeft gekregen, passeren mijn ogen, in gedachten. Rond, een perfecte cirkel, ronddwalen, reizen, misschien met een doel langs al die plaatsen, maar het doel is niet te bereiken, je komt steeds weer langs start, met meer informatie, meer ervaringen.